Koniunkturą gospodarczą nazywa wszelkie zmiany aktywności gospodarczej, której efektami są zmiany podstawowych wskaźników gospodarczych. Zaliczamy do tych wskaźników wskaźniki agregatywne, czyli takie które kondycję gospodarki, a więc np. PKB. PNB, inwestycja, konsumpcja, wskaźniki bezrobocia, inflacji. Może dotyczyć stanu gospodarki kraju lub konkretnego rynku towarowego. Jeżeli pojecie to odnieść do giełdy, to koniunktura nazywa się po prostu wzrost wartości papierów wartościowych. Koniunktura odzwierciedla cykliczny przebieg procesu gospodarowania i odnosi się zarówno do stanu jak i dynamiki zjawisk i procesów gospodarczych. Cyklem koniunkturalnym nazywa się występowaniem w gospodarce wahań różnych mierników ekonomicznych charakteryzujących poziom koniunktury, wokół rosnącego trendu wzrostu gospodarczego, analizowanego w długim okresie. Cykl przebiega w czterech fazach: faza kryzysu (rośnie: bezrobocie, a maleją: produkcja, zatrudnienie, inwestycje, popyt, ceny), faza depresji (koniec spadku, ww. wielkości pozostają na niskim poziomie), ożywienia (rosną: produkcja, zatrudnienie, inwestycje, popyt, ceny, a maleje: bezrobocie) i faza rozkwitu (koniec wzrostu, ww. wielkości utrzymują się na wysokim poziomie). Mogą też występować wahania koniunkturalne, którymi nazywa się powtarzające się ze względną regularnością i średniookresowymi zmianami aktywności gospodarczej. Cechy takich wahań to: obejmują zasięgiem całą gospodarkę, mają charakter krótko i średniookresowy i powtarzają się ze względną regularnością.